Loonse en Drunense Duinen 31 juli 2010

Vandaag ben ik het eens verder op gaan zoeken. Ik had me opgegeven voor de jaarlijkse nachtwandeling in de Loonse en Drunense duinen. Een gebied waar ik al een tijdje heel graag heen wilde. En het zit er vol met dassen dus tja dan is de keuze snel gemaakt. Gezien de aard van de excursie (nogal donker) geen foto's helaas.

Somber weer levert meestal een sombere foto op

Het is wel druilerig weer, dus mijn plan om eerder te gaan en zelf wat rond te neuzen strand een klein beetje. Ik wilde het risico niet lopen dat ik of wel doorregend was voor dat de excursie begonnen was, dan wel dat ik uren in de auto moest zitten wachten. Ik koos er voor om dan maar later te gaan, en rond 20.00 was ik op plaats bestemming. Het bleek al gauw dat de routes in het gebied bijzonder slecht aan stonden gegeven en het vooral veel ruiterpad was. Ik liep maar gewoon een stukje en kwam bij de grote zandverstuiving uit. Wat een weidte, maar in tegen stelling tot de stilte die ik verwachtte, had je er veel lawaai van omringende snelwegen en vooral van de Efteling. Je hoeft er niet voor je rust te komen dus.  Er was ook verder niks te zien en niks te horen. Er waren wat spechten bezig in een boom achter mij en dat was alles.
Ik liep het bos in, en raakte mijn orientatie heel erg kwijt. De zon ging onder daar waar ik dacht dat het oosten was... raar maar waar... Maar ik liep dus het bos weer in, waar ik dacht dat ik ongeveer vandaan kwam en kwam op een soort duinkam/duinwal terecht, een smalle verhoging maar wel behoorlijk hoog, met bovenop een smal kronkelend voetpad. Ik voelde me er soort van thuis, dus het zal wel dassen habitat zijn, en scande de omgeving af voor sporen van dassen. Iets zei me dat ik zo in de buurt was van een burcht. Ik vond een gat in de grond, ik stuiterde van geluk, wie weet was dit een dassenburcht. Ik gleed me een weg naar beneden en zag dat het gat dicht was. Maar toch dat gevoel dat ik om me heen overal dassenpijpen zag deed me al goed voelen. Of ze nu echt waren of niet. Ik ben er even blijven hangen in de dassenomgeving. Echt ze zitten hier, geen twijfel...
Ik liep maar weer verder want ze laten zich toch zo gauw niet zien, wetende dat ze hier onder mij heerlijk opgerold liggen te slapen, en toch wel zouden wachten tot ik weg was.

Beetje wazige foto... maar ik vermoed dassenwerk :)

 Ik had ondertussen geen flauw idee waar ik ongeveer zat. Maar ik zag een fietspad en met de invallende duisternis ben ik dat fietspad maar gaan volgen en kwam ik bij een veldje met damherten terecht die naast de afspraak lokatie was voor de excursie. Dus heb ik ook nog even damherten gezien en aangeraakt. Of het echt damherten zijn betwijfel ik, gezien hun formaat. Ze waren net iets groter dan een geit, en die in AWD zijn meestal toch flinke jongens formaat kalf. Maar het blijft mooi dat ik op zo'n manier die dieren wel heel erg dichtbij kon meemaken. Gelukkig bestaan er dus hertenkampen. Hoewel ik van mening blijf dat dit soort dieren er niet in thuis hoort.

Nadat ik even bij het restaurant een kop thee had gedronken, was het tijd voor de excursie. Er hadden zich maar liefst 62 mensen opgegeven, dus er waren 4 boswachters/gidsen opgetrommeld. Uiteindelijk waren het 86 deelnemers. Wat een drukte!

Ik had de juiste boswachter gekozen, want bij de vraag waar we aan denken bij nachtdieren, kwam ik uiteraaaard met de das als antwoord. En heeft die man een half uur honderduit staan praten over de dassen hier. Hij observeert ze zelf ook, en ik ben dus wat informatie rijker over waar ze zitten enzo. Maar hij zei ook dat de gidsen instructies krijgen de groepen nooit langs burchten te laten gaan, geen lokaties te geven en zeker geen speciale dassen excursies te organiseren. Wat leef ik toch weer in een leuk land :s Maar hij vertelde toch ook dat er veel dassen zitten in de duinwal in het zuiden van het stuifduin. En niet in het oosten maar hij wist niet waarom dat was. Die duinwal, ahhh daar waar ik dus eerder. Ik wist het dat ik daar goed zat :) Dus ik ga nog eens terug, met alle informatie en dan zeker naar het Brandt. Daar moet ik wezen. En dan ook eens een buitenrit maken, want er zijn hier maneges genoeg die dat organiseren. Ik heb het al een paar keer gedaan en het blijft gaaf zo'n rengalop door de duinen.

De excursie zelf viel wat tegen, anderhalf uur opgejaagd door een aantal fanetieke wandelaars door het stuifzand voortslepen. Het zweet liep van mn rug... tempo lag veel te hoog voor deze luchtvochtigheid en vooral ook voor de veelal ongetrainde deelnemers. En dan nog zo'n idioot die de hele tijd maar vragen stelt en nog erger met zn zaklamp schijnt. Als je wat wilt zien, waarom ga je dan met een nachtwandeling mee? Grrrr
De nachtzwaluw liet zich niet horen, wel heb ik wat vleermuizen gezien. Deze excursie wordt normaal eerder gedaan, waardoor er meer te horen is, maar het was op de oorspronkelijke datum noodweer, dus ging niet door.
Ook zaten er een paar ouders tussen die het nodig vonden hun veel te jonge kinderen (tussen 7 en 9 jaar) mee te nemen. Dus hadden we er eentje die met sleepvoeten er ook wel voor zorgde dat alle beesten op tijd gepeerd waren. En last but not least, de vaste club deelnemers die je in iedere excursie wel hebt, die denken dat ze enorm lollig zijn... Welkom bij de wereld van de excursies... maarja je krijgt anders nooit een kans zoiets mee te maken. Hoewel ik heb gemerkt dat het hier makkelijk is om gewoon zelfstandig 's nachts de duinen in te trekken. In het AWD zou ik het niet zo gauw durven, je moet toch meestal langs een beheerdershuis. De boel lijkt daar beter bewaakt.

Toen we bijna ten einde waren, hoorden we eindelijk iets. Een bosuil. Is de wandeling toch niet voor niets geweest :)
Er schijnen hier ook oehoes te zitten. Tja ik ga er voor nog een keer te gaan tegen schemertijd. Misschien dat ik toch maar een tentje ga kopen, das wel een stuk handiger, dan blijf ik gewoon in de buurt overnachten. Want voor een vroege vogel wandeling is het toch net effe te ver rijden. 

Informatie gekregen:
- Oehoes in het oostelijke deel
- Dassen in het zuiden en westen rond de duinwal en helaas ook vooral langs de N261. Vrij veel dassen te zien bij het Brand en vanuit ingang de Rustende Jager. En het gebied rond St Michelsgestel en Boxtel iets verder weg.
- Ransuilen zitten massaal in de dennenbomen bij de ingang Bos en Duin de megagrote dennenappels te immiteren
- In de Brand komen ook veel ijsvogels en boomkikkers voor, die laatste is zeer zeldzaam maar niet in dit gebied