AWD 11 september 2010

Vanmorgen vroeg met een kennis naar Pannenland geweest. Het was vandaag een ongelooflijk eind lopen, waar precies geen idee, maar een heel eind door de koeienpaddock door een gebied waar zelfs ik mn ogen uitkeek omdat ik er nog nooit geweest was :)
Aan het begin van de wandeling zagen we een ongelooflijke hoeveelheid damherten, de kleintjes al aardig gegroeid. Het is nu natuurlijk de tijd van het burlen, maar dat doen de bokken geloof ik vooral 's avonds en 's nachts. Eerst hadden we nog het dilemma bij de runderen, nou net de dikke vette grote stier stond midden op ons pad. Dus we twijfelden nog een beetje. Er sprongen heel veel damherten voorbij, en even later verdween meneer in de bushes. Tja eigenlijk was er niks aan de hand, maar het blijft een stier, en daar wil ik niet op een meter afstand langs lopen. Just in case ;) Maar we konden er voorbij.
Dit probleem hadden we ook even bij de zwanen. Er zat een koppel wilde zwanen (yeah ze zijn er weer) met 2 jaarlingen, en pappa zwaan zat fors en opgeploft met een dikke nek op de rand. Konden we er langs of niet? Hij droop af het water in, schudde wat veren en we konden opgelucht voorbij gaan. Gelukkig zijn wilde zwanen iets relaxter dan de knobbels.
We kwamen echter verderop ook nog wel 2 flinke damhert bokken tegen, ze zien er zo in deze periode echt gruwelijk impossant uit :) Maar ze wilden niet echt poseren :( Of het zal wel aan mijn nog immer aanwezige fotografie talent liggen. Ik had een mooie rand van messcherpe bladeren, met daarin een gecensureerd damhert. Hij wilde vast niet herkenbaar zijn.

Na nog een eindje lopen kwamen we bij de schuilhut, met de wens om voor mn kennis nog de rugzakvos te zien. Maar waternet heeft een waterleiding neergegooid, hoe afzichtelijk en waarom is dit nodig? Ik vermoed dat de rugzakvos weinig zin in klimpartijen heeft. We hebben er een tijdje gezeten, totdat ik in de boom een vogel hoorde schreeuwen. Opeens vloog er een blauw glanzend iets weg en schoot het water in. Het deed me denken aan een grote kolobri qua kleur, zo ongelooflijk radiant kobalt blauw :) Maar het was een ijsvogeltje. Hij ging op de rand zitten en ik kon me uitleven hem op de foto te zetten terwijl hij nog het spartelende visje in zn maag een plekkie geeft.
Dit was toch wel de laatste plaats waar ik ijsvogels had verwacht te zien! Na een kwartiertje vloog hij over het water weer in een prachtig kobaltblauwe glans weg. Ik heb vaker ijsvogels gezien maar deze glanzende vlucht is me nog nooit opgevallen.

IJsvogel

Blij met het zien van de ijsvogel vertrokken we even later weer. Geen vos gezien. Via Astrids Driftje zijn we naar Vinkenveld gelopen. Onderweg zat er een Vlaamse Gaai op het pad. Heel vreemd hij vloog niet op. Volgens mij was het een jonge gaai, maar zijn vleugel hing ook af. Kon waarschijnlijk niet zo goed vliegen. Net genoeg om de boom in te vliegen. Nou het zal wel goed komen, misschien is hij inderdaad nog jong en het pas net aan het leren. Als hij een kort stukje wel kan vliegen zal het niet zo heel ernstig zijn. Hij miste wel links zijn kenmerkende blauwe spiegel.

Verder hebben we niet zo veel bijzonders gezien. Na 4 uur waren we het wel zat en hebben we nog wat gegeten bij de Boshut. Je moet toch wat :) Ik heb mijn conditie training weer gehad, in stralend weer! En kijk uit naar morgen. Misschien dat ik daar ook nog wel mooie foto's kan maken. Maar dat is wat lastiger als je op een paard zit :)