Amsterdamse Waterleidingduinen 28 juli 2010

DEEL 2 TOEGEVOEGD AAN DIT BLOG (omdat ik vanavond nog een keer geweest ben)

Vanmorgen was het stralend mooi weer, en ik ben al een tijdje niet in AWD geweest. Dus ik besluit vandaag maar weer eens te gaan. Want je weet maar nooit wanneer het weer gaat regenen.
Deze blog gaat overigens heel kort worden, net zo kort als mijn wandeling. Ik was er maar een uurtje. En alles wat ik gezien heb was een (wilde) vos en een specht (geen foto). En de VVV konijntjes. Wat is mijn foto van de dag/week/maand konijntje alweer groot geworden...

Ik zag iets aan de kant van het water zitten, het was pluizig en roestbruin, het had voor mij alles kunnen zijn een jong hertje, een haas of een vos. Ik ging uit van de tweede, en bleef rustig aan de overkant staan kijken. Het mysterieuze dier kijkt op. Het is echt een vos. En een wilde. Ik blijf doodstil staan, hij kijkt naar me, en ik hoop dat hij niet vlucht. Maar hij zit zich vol te vreten aan een kadaver van een damhert, en hij heeft kennelijk honger en gaat rustig verder.
Hij zit vrij ver weg, lastig om op de foto te krijgen, want afstandsfoto's hebben bij mij bijna altijd last van diepte onscherpte, dus scherp is het niet (maar dat zijn jullie gewend van mijn superfoto's uch uch). Ik sluip iets dichterbij, en ik kan zo zeker 10 minuten kijken, af en toe komt een walm van dat kadaver mijn kant op. Yuk dat dat beest dat eet...

Dan krijgt hij me door en vlucht weg... en ik loop mijn rondje verder. Vandaag als een wonder heb ik de gele route gelopen (ik en op de paden blijven... En meer dan die vos heb ik dan ook niet gezien. Zelfs geen enkel hert, niet eens de sporen.... zo vreemd :( Maarja ik was ook maar heel kort in het AWD. Kwam eigenlijk even een beetje voor mezelf, on a mission zeg maar. Ik moest even iets kwijt.

Ik ga binnenkort (vanavond, morgen, vrijdag) nog voor de herkansing, als het weer meezit. Eerst ook nog eventjes uitkijken naar zaterdag, dan ga ik mij op nieuw terrein begeven, en hoop ik dit keer ook echt in de sporen van mijn geliefde dasjes te treden. Ik kijk er naar uit, het heeft lang geduurd.

Pannelands Parkeerwachter konijn (wild x tam)

 's Avonds ben ik toch nog een keer naar AWD gegaan. Naar de Zilk dit keer,  je wilt toch wat variatie.
Ook hier was het rustig met dieren, heel erg rustig. Zo af en toe moest ik even wennen aan echt helemaal niks horen. Ook geen vliegtuigen. Ik ben om de grote schapen paddock heen gelopen. Ik verbaasde me over het pad langs het kanaal wat de laatste keer toen ik hier liep, een kaal pad was. En nu liep ik tussen het metershoge riet, over een geschoren weggetje zeg maar, tussen de heggewikke en wederik door. Een mooie kleurenpracht moet ik zeggen, en aan de zijkant kropen de windes zich een weg omhoog in de meidoorns. Hier was ook wel volop geluid, van de krekels. Wat ik een heerlijk zomers geluid vind.

Onbekend vlindertje, een piepkleintje van nog geen cm

 Aan het einde van het pad besluit ik een stukje van het pad af te gaan, en hoor ik wat geritsel. Er staat een groepje damhertbokken in het bos :) Eindelijk.... ik besluit het eventjes rustig te bekijken, en door een doorgang kom ik oog in oog met een mooie bok die daar net doorheen wilde. Een beetje lullig staat hij daar met zn kop omlaag, en ik denk dat ie serieus in de knoop had gekomen met de meidoorns die er groeiden. Hij was wijs en liep toch terug, en dat deed ik ook, want ze stonden op het pad. Dus ging ik daar nog even foto's maken. Er was ook een vader met dochter en die vader liep naar de plek waar ik eerder dat oogcontact had. Hij joeg de jongens op, en ze kwamen zo heel mooi op ons af gerend. Ze hadden weinig keus om zowat tussen ons door te gaan. Vond het wel even een beetje eng, want die geweien zijn toch best wel impossant. Maar ze doken vlak voor ons toch het bos nog in. Maar ze kwamen dichtbij genoeg om zowat hun luchtverplaatsing als een wind langs ons heen te voelen. Heel erg gaaf om zo dichtbij die dieren te zijn (ja ok op een kinderboerderij lukt dat ook wel, maar dit zijn wilde damherten).
Ik was kwaad op mn camera die geen serie foto's wilde maken, lampje kwam er te laat achter dat ie nog volledig op macro ingesteld stond... en zolang ik dan geen macro opname had willen maken van de stippen in de vacht, gaat dat natuurlijk niks worden. Baal baal... ik heb nog een hoop te leren voor zaterdag :)

Dit was de wat jongere bok, niet minder imposant overigens

De heren verdwenen weer aan de horizon, ik liep verder om de schapenpaddock heen richting uitgang. Stilte... heel erg veel stilte, slechts verbroken door de altijd aanwezige groep kraaien. Ze cirkelden hun rondjes al krassend aan een donker wordende hemel. En ik verbaas me over hoe anders dit deel van AWD er nu toch uitziet. Maar vooral ook over de ongelooflijke stilte van vandaag, zelfs geen vogels. Waar zijn alle dieren heen?

Op naar een volgende keer, misschien morgen nog, of anders vrijdag weer eens naar de Oase. Hopelijk is het weer goed gezind :)