Amsterdamse Waterleidingduinen 17 juni 2010

Vanavond ben ik weer eens naar het AWD geweest. En ik ben vrij laat gegaan dit keer, het was zulk heerlijk weer, en het was goed vertoeven in het AWD. Het was ook heerlijk rustig.

Natuurlijk begon ik weer vanuit Pannenland, en bij de eekhoorns. Dit keer waren er twee eekhoorns, maar het is me wederom niet echt gelukt ze scherp op de foto te zetten. Deze waren vrij schuw en verdwenen heel erg rap tussen het gebladerte.
Omdat ze zich ook niet meer lieten zien ben ik terug gelopen richting Vinkenveld. Maar het was heel leeg en stil in het bos, geen hert te zien, en bijna geen vogel te horen op een tjiftjaf na. Ik vond het erg jammer, het zag er weinig hoopvol uit met wat foto's thuis te gaan komen.
Via het betonnen inloop kanaal ben ik maar richting duin gelopen, en over Astrids Driftje langs het Zwarteveld kanaal gelopen. Wat een mooi stukje is dat :) En zo heerlijk rustig ook.

Toen ik over gestoken was naar het Middenveld, heb ik daar heel even in stilte gezeten op een duin. Boven me waren zwaluwen actief om libelles te vangen, en ik luisterde even wat naar de vogels die om me heen zongen. Even een momentje om op te gaan in de omgeving. Ik had al best veel gelopen tijdens mijn werk vandaag, en voelde me toch al erg loom in mn benen omdat ik gewoon even geen energie meer in me had omdat ik ook niet zo heel erg veel had gegeten vandaag.

Een eindje doorlopen kwam ik bij paddestoel 23402 uit. Daar zag ik in het water een zwanen koppel met 3 jongen. Ik ging er voor zitten om foto's te maken, het was gewoon even heerlijk om te zien. Een kleintje zat zelfs even bij zn moeder op de rug. Dat zie je ook op een van de foto's.

Maar opeens schrik ik me helemaal wezeloos als er een (rugzak) vos naast me staat. En echt heel erg naast me... hij duikt weg en komt even later weer terug gehobbelt, en komt weer naast me zitten. Ik vind het best... Kennelijk had hij wel last van wormen want hij begon sleetje te rijden wat er heel erg maf uitzag, die vos met 2 achterpoten in de lucht.

Toen sloop hij weg, ik had de aandacht voor de zwanen natuurlijk even verloren, maar die vos niet, en hij dook in het riet. Ik ging in de houding zitten voor wellicht wat mooie foto's van de confrontatie zwaan-vos. Maar... de zwaan had het juist op mij voorzien, en kwam met hoog opgezette vleugels mijn kant op....

De vos was out of sight, en ik besloot maar op te stappen en de natuur hier zn gang te laten gaan. Jammer want ik zat er heel erg lekker en vond het een heel bijzonder moment zo met die vos. Je verwacht het totaal niet en dan zit ie opeens naast je.

Ik ben nog doorgelopen naar de schuilhut, tegen beter weten in, want mn tong hing op de grond, en het was voor niks want er was niks te zien bij de schuilhut. Het was inmiddels ook over 9.00 uur dus tijd om weer richting uitgang te gaan. Via de vaste route, want het eiland van Rolvers zag ik nu even niet zitten omdat ik niet weet hoe je recht naar de step-over loopt. Voor hetzelfde geld loop ik verkeerd en zit ik daar in het donker... Dus ik heb voor het stenen pad gekozen, en voordat ik het koeiengebied in liep, zag ik weer een vos. Maar deze was me te vlug af...

Ik was nu echt zo goed als alleen in het gebied, heerlijk met die ondergaande zon, en de gouden gloed. De heerlijke avond geur van het gras en vocht wat uit de grond weer omhoog trekt. De Maan lichtte inmiddels ook weer steeds meer op, en de hemel kleurde weer roze. Avondrood teder, morgen mooi weder. Maar ik geloof dat het weerbericht het daar niet mee eens was. Nu kwam ik nog wel wat herten tegen, alleen zijn ze nu zo schuw. Het is niet meer zo makkelijk ze mooi op de foto te zetten. Of het licht natuurlijk aan mijn achteruit gaande fotografische aanleg. Hoe beter het materiaal hoe slechter mn foto's worden... Het gaat echt tijd worden voor een cursus. Maar deze foto van de zon vind ik wel mooi, want je ziet de stralen er ook op als je goed kijkt :) En niet zoals meestal een gloeiende bal.

De rammetjes van dit jaar zijn weer gescheiden van de kudde. Hun duistere lot tegemoet gaande, arme dieren... het zal wel sho... laat maar :( Ik vind het zo sneu klinken. Hier waren alle koppen alvast even naar het oosten gericht. Maf om te zien (ik kreeg niet de hele mini kudde erop, maar ze keken allemaal exact dezelfde richting uit).

Ik zag twee oren... oh nee het waren er vier!!!

 En toen ook het kopje er eventjes bij.

En precies rond zonsondergang liep ik het AWD weer uit. Als een van de laatsten. Heerlijk, ik zou willen dat elke avond zo was... maar dan met iets minder muggen.