Amsterdamse Waterleidingsduinen en Keukenhofbos, 15 mei 2010

Vanmorgen had ik in de planning om heel vroeg naar de AWD te gaan. Heel vroeg werd ietsje later want ik was gister al in slaap gevallen voor ik mn wekker kon zetten, dus werd het half 7.
Het is heerlijk weer, behalve de temperatuur dan. Die had wel iets hoger gemogen dan de paar graden boven 0.
Ik ben weer naar Pannenland gegaan, dat blijft me toch het meest trekken. En ik was een van de eersten. Ik moest zelfs op de toegangsweg nog voorrang verlenen aan 3 damherten. Eenmaal op plek van bestemming besloot ik weer even langs het stuk te gaan waar ik vermoed dat boommarters zitten. Ik kwam dan ook langs de mooie oude beukenboom aan het water, en stond toch wel eventjes respectvol stil. Wat een majestueus ding is het toch... Alleen zo jammer dat ie zo naast een hoofdpad staat. Het leent zich er dus niet zo voor om gewoon even heerlijk onder te hangen en je eigen ding te doen.

Bij de andere beukenboom, waarin ik de boommarters vermoed, lag het vermoedelijke boommarter uitwerpsel er ook nog steeds, vergezeld van 2 nieuwe. Ze zijn er dus nog steeds. Maar ik heb ze wederom niet gezien. En na een kwartiertje even de omgeving in me opnemen, ben ik verder richting Vinkenveld gelopen. Op de grens met de binnenduinen bloeide de eerste meidoorn. Eindelijk. Ik heb zo het idee dat de natuur dit jaar ietsje trager is dan andere jaren...

Het waren maar een paar bloemetjes die open waren, de rest van de meidoorns hebben absoluut geen haast met ontluiken. Veel meidoorns worden momenteel ook ingepakt door de spinselmotlarven. Bah die bungelen overal in het AWD, ik heb er heel wat van mn kleren moeten schudden.

Het is nog steeds bezaait met duin en bosviooltjes. Hun mini formaat is wel een uitdaging om vast te leggen, want met mijn Eos moet ik door de zoeker kijken, wat betekend dat ik meestal op de grond moet gaan liggen voor een foto. Maar die blije koppies van viooltjes maken een hoop goed. Ze zijn over het algemeen erg fotogeniek. Altijd lachen zelfs als ze vertrapt op de grond liggen.

Aan de overkant langs de betonnen waterloop zag ik een kadaver van een damhert liggen. Door verder een stukje om te lopen en weer terug over de oever aan de overkant, kon ik even dichterbij kijken. Ik zag de borstkas helemaal schoon gegeten maar ook nog een deel met iets herkenbaars ernaast. Zo vroeg op de morgen leek het me even niks om dichterbij te gaan kijken (en geloof me ik heb al heel wat kadavers in mn leven gezien en vooral geroken. Ik ben geen mietje op dat gebied). Dus ik ben doorgelopen.

Ik kon van het pad af de vlinderroute op. Dat leek me ook wel eens leuk om te doen. Het is dan nog wel geen vlindertijd, maar de route is een smaller kronkelend bospaadje, zit precies tussen off the beaten track en de routepaden in. En dit deel ging door een mooi stuk loofbos. Er stonden ook wel een paar dennen of sparren, en ze roken heel erg herkenbaar. Een soort waarvan het hars in wierook word verwerkt, want het deed me toch instantly aan een tempel denken. Ik stond daar dus wel even stil om die geur helemaal in me op te nemen. Ik moet toch eens een keertje een iets mee nemen om te kijken of ik die hars kan winnen.

Het vlinderpad kwam weer uit op een hoofdweg in het AWD, en ik kwam op het idee de oudste boom van het AWD op te gaan zoeken, want daar was ik in de buurt, dacht ik. Ik stak het stuk bos over richting het water. Er lag een groepje damherten in dat stuk te rusten die ik nu dus opgejaagd heb. Evil me... En na wat gestruin en gesurvival kwam ik op de weg langs het water uit waar die boom moet staan. Ik heb die boom echter niet gevonden vandaag. Het was denk toch meer richting de Oase.
Onderweg kwam ik nog een mooie kleurige dennenboom tegen. Ik vond de bloeiwijze zo mooi, de jonge verse dennenappels, intens rood met gifgroen.

Ik maakte er een foto van toen er opeens een vos over stak vlak voor me langs. Op weg naar het water om een vogeltje te vangen (of te gaan drinken of allebei). Hij had me in eerste instantie niet door, maar ik wilde een foto en mn Eos was binnen handbereik. Echter, die maakt veel bijgeluiden die ik niet kan disablen, zoals het klappen van de flitsers, sluitergeluid en zoomgeluid. De vos schrok toen ik een foto wilde maken, en vloog er meteen vandoor. Ik heb slechts zn staart op de foto... Achter de boom zit ie. Het was geen rugzakvos deze keer.

Ik liep er even achteraan om te kijken of ik de vos nog terug zou vinden. Wishfull thinking... maar kwam wel weer op een mooi stuk loofbos uit. Beukenbos, whatelse. Rond beuken voel ik mij altijd het beste.
Ik had inmiddels al 4 uur in de AWD op zitten en via een stuk duin ben ik weer richting uitgang gelopen.

Omdat ik eerder deze week al gespot had dat de BlueBells massaal de Keukenhof blauw kleuren, ben ik daar ook nog even heen geweest. Ik heb dan wel via het Laarzenpad gelopen. Waar sneeuwklokjes hebben gebloeid, bloeien bijna altijd ook Blue Bells. En langs het laarzenpad stonden ook wel een paar BlueBells, maar niet zo uitbundig als ik had gehoopt. Maar toch blijft dit een onwerkelijk stukje natuur, vind ik zelf. Bijna betoverend, met al die holle boomstammen, uitbundige groei van allerlei (on)kruiden, de zompige altijd vochtige grond (vandaar laarzenpad) en ontzettend veel vogels. Ik heb echter niet het hele polderstuk gelopen, ik was al wat ingestort van de 4 uur AWD. 

En omdat ik hier geen veld vol BlueBells had gevonden, maar slechts 1 plantje, ben ik toch maar ook nog het Keukenhofbos in gegaan, en naar het kasteel gelopen. Want daar zijn de BlueBells. Ze lijken niet te willen groeien buiten het terrein van Landgoed de Keukenhof, want voorbij het hek was ik opeens in de blauwe wereld. Ohh geweldig dit... ik heb het dan wel uitbundiger gezien dan dit, maar toch. Ik heb ontzettend veel foto's gemaakt. Grappig dat er ook een paar BlueBells met andere kleuren tussen zaten. Verreweg de meesten zijn blauw, maar deze op dit veld zijn bij lange na niet zo diepblauw als de soort die ik voor ogen had. Maar evengoed met een hoog kwijlfactor.

Even verderop stonden ook de Lelietjes van Dalen te popelen om te bloeien. Heerlijke geur, misschien ga ik proberen die geur te vangen. Moet alleen nog even uitzoeken hoe.

Via een omweg, en de goede omweg ben ik ook nog even langs 'mijn' boom geweest. Voor de eerste keer via een onbekende richting en in één keer goed gelopen. Trots op mezelf :) Hihi vreemd genoeg lag de kip kadaver dat er in januari ook al lag, nog steeds. Ik heb het idee dat het alleen de huid met veren is ofzo. Kijk ik ga dat ding niet optillen, maar het lag er nog precies zo bij als toen. Het had allang weg moeten zijn...

Mijn boom was inmiddels helemaal in volle glorie, omringt door nakomelingen die geen schijn van kans maken. Het bos is eindelijk weer helemaal mooi groen en levendig. Ik ben niet zo lang gebleven want de vermoeidheid begon nu echt toe te slaan, en ik heb nauwelijks ontbeten vanmorgen.

Dus ben ik terug gelopen en weer naar huis. Want eigenlijk was het ook nog de bedoeling even langs te gaan bij mn appelboom, want shame on me heb ik nog geen enkele bloesem gezien... en als ik dat nog zou willen zien zou vandaag last chance zijn. Maar waarschijnlijk zijn ze al uitgebloeid. Dan misschien morgen. Ik moet er van de week nog wel heen als ik naar de voorjaarsfair wil. De korting is best interessant die je dan krijgt... Maar heb het behoorlijk druk komend weekend.... Het zou de eerste keer zijn dat ik niet ga dan.

En  zo kwam deze wandeldag tot een einde. Nou ja einde... de dag is nog lang niet om. Maar voor wandelen is nu even geen fut meer.
Op naar de volgende keer :) Wederom, misschien morgen.