Amsterdamse Waterleidingduinen 26 december 2010

Jaja het is eindelijk weer eens zo ver, ik ben naar AWD geweest en met meer dan 3 gelukte foto's thuis gekomen :) Dus, het is weer eens tijd voor een blog(je). Ik ben de afgelopen tijd nauwelijks in de AWD geweest, door de korte dagen en drukke weekenden is er toch weinig tijd beschikbaar, en dan de weersomstandigheden ook nog eens!

Maar ik dacht dat het vanmorgen wel mee zou vallen met de gladheid, ondanks dat ik een halve cm ijs van mijn autoruiten af moest bikken. Ondanks dat de straat hier nog erger glom dan voorheen. Ik vond het eigenlijk niks om verder te rijden, Lisse is echt beroerd met strooien. En als ik een heuveltje oprij, schrik ik me lam van een idioot in een antieke polo die besluit om op die heuvel in te gaan halen. Hoe achterlijk ben je? Hij reed al op de bumper van zijn voorganger, en ik zie de bui al hangen, laat gas los en wijk heel voorzichtig naar rechts. Hij slingert, schuift, draait bijna om en parkeert net niet tegen mijn auto aan. Vervolgens rijd hij schuivend en slingerend weer verder en hopelijk met wijsheid om toch maar iets later op bestemming aan te komen. Ik zit ondertussen wel af te vragen of ik nu wel zo slim ben om persee naar AWD te willen. Besluit om toch door te rijden.
Bij de spoorwegovergang, zijn drie auto's op elkaar gegleden. Lullig bochtje maar het is duidelijk hoe dit ontstaan is. Dit is de gemeente grens, en precies op die lijn heeft gemeente Noordwijkerhout gestopt met strooien en schuiven. De weg is daar schoon, maar richting Lisse dus niet. Mensen dus vol vertrouwen doorgereden en verrast door dit lullige bochtje wat een ijsbaan was geworden door de ijzel. Maar ik opgelucht omdat ik weer veilig door kon rijden.
De oprit naar de N206 was slecht, ik wist niet of mijn auto dit wel ging trekken die heuvel op, en ben rechtdoor gereden naar Langevelderslag. Maar daar kon ik ook niks omdat parkeren in een dik pak sneeuw ook niet gaat werken als ik weer weg wil. Ja ik ben een trutje wat dat betreft, maar ik heb geen goede banden en mn auto is te licht. Ik neem geen risico's. Ik ben niet bang, maar vertrouw mn auto niet.
Uiteindelijk toch voor gekozen naar de Zilk te gaan. Heerlijkheid, het was nog lekker rustig. De terreur van joggers en stokprikkers is nu aangevuld met sleeen en langlaufers, ja zelfs skieers. Daar heeft Waternet nog niet over nagedacht...
Bij de schaftkeet staat een mannetjes damhert te graven naar voedsel. Hij laat zich makkelijk benaderen, alles wat hem boeit is iets wat onder de sneeuw ligt. Ik krijg niet de indruk dat de herten al erg honger hebben. De bomen zijn nog niet zo aangevroten als vorige winter.

Het enige moment dat zn neus niet in de sneeuw zat

Na wat foto's loop ik verder. Het thema vandaag is denk ik de kramsvogel. Want die waren er in grote getalen. Het eerste stuk waar ik ze zag, samen met lijsters en merels, rook ik de gegiste geur van de duindoornbessen aangedaan door de vorst. Hun laatste voedselvoorraad. En ja dat gegiste dat leidde natuurlijk tot openbaar dronkenschap. Enkele kramsvogels en merels hipten laveloos rond met afhangende vleugels. Zij hadden een gezellig kerstfeestje zo. Hopelijk blijft Reintje dan wel afwezig. Het zou te makkelijk voor hem zijn, en wie weet wel een bijzonder kerstmaal.

De sporen in de sneeuw waren vooral van vossen en bunzings/marters. Weinig damhert, dus ik verwachtte ook niet om die veel te gaan zien. Ik liep helemaal door richting het strand, ben daar niet geweest omdat ik het briljante idee had om dwars door de duinen terug te lopen.
Eerst nog een bos vol kramsvogels, mezen en goudhaantjes bewonderd. Ontzettende drukte daar, en deze waren niet dronken.

Kramsvogel

Kramsvogel

Geen idee.... :-P Koolmees?

Goudhaantje, zo snel zo beweeglijk, is al weg voor je foto kunt maken...

Ik volgde een spoor van een tractor waar Waternet kennelijk wat bomen heeft gerooid om ruimte te maken. Uiteindelijk hield dat wel op en moest ik door de sneeuw heen. Ik wilde niet terug en dacht dat het allemaal wel mee zou vallen. En het meidoornbos werd dichter en dichter, waar ben ik aan begonnen? Ik volgde een koeien/hertenspoor. Dat was de juiste keuze. Op wat bomen die wat haar van mn hoofd hebben getrokken na, kwam ik na een half uur uit de wildernis vandaan. Ik heb een paar damherten weg zien rennen, voor de rest wel heel veel (vosse) sporen, maar geen vogel gehoord of gezien.
Ik kwam uit op de Franse Vlakte. Boven zee hing een bui, en er ontstond een regenboog. Ik wilde liever zo snel mogelijk naar huis. Hier was de sneeuw her en der zo ver opgestoven dat je soms een halve meter wegzakte. Het was niet leuk en het was koud. Ik volgde maar weer de diersporen en kwam weer op een pad uit. Gelukkig. En ik herkende opeens ook weer waar ik was en kon naar de auto lopen.

Somewhere... over the rainbow.... way up high.... lalala

De wilde zwanen zijn weer terug (al lang al maar ik zie ze voor het eerst weer zo massaal)

Het damhert stond er nog steeds woest te graven, omringt door hele families, fotografen, sleeende kinderen, langlaufers raasden langs hem heen. En hij ging ongestoord door. Niet wijs dit hert... Maar leuk voor al die mensen die hier misschien wel voor het eerst kwamen, en meteen al op kerstdag een mooi mannetjes hert zien in de sneeuw.

Ik kan me weer gaan opwarmen. Gelukkig, de weg naar huis is ontdooid, alleen het parkeerterrein thuis is nog een ijsbaan. Hoe lang zal het sneeuw nog blijven liggen? Het dooit zo hard, maar ik ben blij dat ik vanmorgen nog wel even de ijzel getrotseerd heb.